Patty leest Eerlijk duurt het langst

Eerlijk duurt het langst – Kristan Higgins

Grace is het zat dat iedereen haar altijd vol medelijden aankijkt, alleen omdat ze single is. En nu moet ze ook nog naar een bruiloft, waar iedereen zich iets te luid fluisterend zal afvragen waarom ze nog stééds geen leuke man heeft gevonden. Dat is nu eenmaal lastig als je een drukke baan hebt, elk weekend ergens op het platteland een veldslag uit de Civil War naspeelt en haar hebt dat akelig veel weg heeft van een ragebol! Maar goed, ze heeft dus dringend een date nodig, en uiteindelijk ziet ze maar één uitweg: ze verzint een vriendje. De perfecte man: een kinderchirurg die om de dag een levensreddende operatie verricht, in zijn vrije tijd zwerfkatten verzorgt en… haar adoreert. Dan krijgt ze een nieuwe buurman Callahan OShea, een levensechte, razend knappe, supersexy man die een duister verleden heeft. O, nee! Daar kan ze nooit mee aankomen bij haar familie. Ze vertelt hem meteen over haar wonderdokter, zodat hij weet dat hij bij haar uit de buurt moet blijven. Maar daar krijgt ze spijt van, want Callahan is érg leuk, en nu denkt hij dat ze bezet is. Hoe kon zij nu weten dat haar droomman gewoon in het echt bestaat…

Mijn mening:

Af en toe houd ik wel van een uitstapje naar een feel-good roman en toen ik dit boek voor een mooi prijsje op het Boekfestijn zag, kon ik ‘m niet laten liggen.

Het verhaal wordt verteld door het hoofdpersonage zelf (Grace) en geschreven alsof ze soms rechtstreeks tegen je praat. De schrijfstijl is fijn, humoristisch en heeft een flinke dosis zelfspot.Grace is grappig, onhandig en heeft een erg levendige fantasie die af en toe met haar op de loop gaat. Om dit laatste moest ik vaak glimlachen, maar soms was het ook wel iets te veel van het goede.

De personages komen, ondanks hun gebrek aan diepgang soms, wel tot leven. Vooral Grace, omdat het vanuit haar perspectief is geschreven en de mysterieuze Callahan. Het hondje van Grace, hoewel goed voor een aantal komische momenten, werkte bij mij soms wel wat op de zenuwen. En dat terwijl ik echt dol ben op honden!

Aan de andere kant zorgen Grace’s bijzondere hobby’s (met haar beste vriend danslessen geven aan bejaarden en het naspelen van veldslagen uit de Civil War met haar vader) en de beschamende kunst van haar moeder, weer voor een leuke draai aan het verhaal.

Een echte feel-good dus, het leest gemakkelijk weg en bevat humor, liefde en vriendschap. Geen hoogvlieger met diepgang, maar dat hoeft ook niet. Heerlijk boekje voor de koude winterdagen met een kop thee en een pak koekjes!

Hartjes beoordeling:

Cover: 

Verhaal: 

Schrijfstijl: 

Terug naar overzicht

Advertenties