Patty leest Hazels Pentakel

Heksenspiegel boek 1: Hazels Pentakel – Marte Jongbloed

Hazels pentakel van Marte Jongbloed is het eerste deel van de Heksenspiegel-trilogie waarin een jonge vrouw alles op alles moet zetten om niet in de handen te vallen van een groep zwarte heksen.

Sinds haar ouders om onduidelijke redenen zijn vertrokken, woont de 17-jarige Hazel in bij haar oom. Wanneer hij haar een keer in een dronken bui aanvalt, vlucht ze naar het bos net buiten de stad. Daar wordt ze opgevangen door een groep mensen, die witte heksen blijken te zijn. Een van hen ontdekt dat Hazels geheugen is behekst. Dat verklaart ook waarom ze zich zo weinig van vroeger herinnert. Maar wie heeft haar behekst? En waarom? Als ze tijdens een tarotlegging de “doodkaart’ trekt, voelt ze zich allesbehalve veilig…

Mijn mening:

Het begin van het verhaal doet voor mij een beetje onlogisch aan. Dit komt voornamelijk door een aantal zaken. Zo wil Hazels oom niks vertellen over het ongeluk waarbij haar ouders zijn omgekomen, maar Hazel zoekt zelf ook niks uit terwijl ze zich niks meer kan herinneren. Op het moment dat Hazel vlucht bedenkt ze dat het hebben van een smartphone in plaats van een gewone telefoon wel handig zou zijn in verband met de route en zo. Welke zeventienjarige heeft in deze tijd nou geen smartphone? Dat soort dingen zorgde er bij mij een beetje voor dat ik niet gelijk lekker in het boek kwam. En dat is jammer want het had gemakkelijk opgelost kunnen worden met bijvoorbeeld een vergeten telefoon aangezien ze er ook niet aan denkt om kleding mee te nemen als ze op de vlucht slaat.

Gelukkig is de rest van het verhaal een stuk beter doordacht en zit je al snel in het boek. Het is mysterieus, roept vragen op en is bij vlagen spannend omdat iemand het duidelijk op Hazel gemunt heeft.
De spreuken en bijbehorende zaken zijn duidelijk onderzocht en maken het geheel realistisch. Al vond ik wel dat de hoeveelheid rituelen de vaart soms een beetje uit het verhaal haalde.
Wel is de schrijfstijl van Marte erg prettig zodat het boek vlot en makkelijk leest. Hoewel de hoofdpersoon zeventien is, denk ik toch dat dit boek meer in de categorie tienerboeken dan young-adult valt, al is het zeker goed te lezen voor de wat oudere lezer die soms een boekje wil zonder al te veel poespas.

Het einde beantwoordt een aantal vragen, maar belooft tegelijk meer voor het vervolg zodat je uitkijkt naar deel twee.
Een fijn boekje om te lezen waar je vlot doorheen gaat en erg geschikt voor lezers die geïnteresseerd zijn in Wicca-verhalen waarbij de rituelen realistisch beschreven worden!

Hartjes beoordeling:

Cover: 

Verhaal: 

Schrijfstijl: 

Terug naar overzicht

 

 

 

Advertenties