Rune vertelt

Rune vertelt

Hieronder vind je een kort verhaal vertelt door Rune dat uitlegt wat het Drakenbroederschap (of -zusterschap) inhoudt. Veel leesplezier en laat vooral weten wat je ervan vindt! 🙂

zeimusu_Swash_ornament

Het Drakenbroederschap

Ze wachten op je.

Ja, ja, ik ben onderweg.

Rune strijkt zijn weerbarstige, rode haar naar achteren en klimt op zijn ongeduldige draak.

Dat heb je weleens soepeler gedaan, grinnikt Moradeth.

Rune bromt en spoort hem aan om af te dalen naar het trainingsveld waar de groep jonge drakenridders in opleiding zich om een grote vuurplaats hebben verzameld. Het is een heldere avond met een prachtige volle maan die net boven de bergen tevoorschijn komt. Moradeth cirkelt naar beneden en landt met een bons op het veld.

Hoor wie het zegt, bromt Rune, mopperend over de harde landing.

Ik ben ook de jongste niet meer hoor!

Rune klimt naar beneden, klopt zijn levenslange vriend op zijn snuit en wandelt op zijn gemak de kring binnen. Vol verwachting kijken de Drägannymarai in opleiding naar de grote man en wachten geduldig tot hij heeft plaats genomen op de zachte kussens die ze voor hem hebben neergelegd. Moradeth neemt een flinke hap lucht en spuwt een straal vuur om het kampvuur aan te steken. Direct laaien de vlammen op en de jongeren kijken vol bewondering naar de zilveren draak. Rune grinnikt als hij de zelfvoldane snuit van zijn vriend ziet.

‘Hier is uw mede, meester Rune’, piept een van de jongens verlegen.

‘Zeg maar gewoon Rune’, bromt hij en neemt gelijk een grote slok. Op eiken gerijpt en vol van smaak, zo heeft hij de honingdrank het liefst. Na nog een slok kijkt hij de kring rond, het is muisstil. Tevreden strijkt hij over zijn rode baard die inmiddels al aardig wat grijze haren bevat, en begint te vertellen: ‘Het drakenbroederschap, of zusterschap natuurlijk, is een bijzondere band tussen twee drakenridders. Het is een vriendschapsbelofte voor het leven. Drakenbroeders helpen elkander en zorgen voor elkaar als familie.’

Rune zwijgt en neemt de tijd om zijn gedachten op een rij te zetten. Het is lastig om de complexe band goed over te brengen. Het houdt zoveel meer in dan alleen vriendschap. Niet in de laatste plaats vanwege de draken die de emoties van hun ridders vaak overnemen. Ook hun band met de broeder of zuster van degene aan wie ze verbonden zijn wordt sterker. Waar moet hij beginnen?

Bij het begin, vertel hoe het drakenbroederschap is ontstaan, oppert Moradeth terwijl hij zich met een grom uitrekt en wat gemakkelijker gaat liggen. De jongeren in de kring staren met grote ogen naar de draak wiens zilveren schubben glinsteren in het maanlicht. Net als alle draken is Moradeth ijdel en geniet hij ervan wanneer hij bewonderende blikken op zich gericht voelt.

Rune kucht om de aandacht van de kandidaten terug te krijgen en vertelt verder: ‘Het drakenbroederschap is ontstaan vlak nadat de eerste clans zijn gevormd. De kandidaten moesten hun familie verlaten en gingen in een voor hen vreemde gemeenschap wonen. De vriendschappen tussen drakenridders van dezelfde clan werden zeer hecht omdat ze zo nauw met elkaar samenwerkten en -leefden. Een aantal van deze vriendschappen namen zelfs de bloedbanden over, mede doordat drakenridders hun familieleden niet vaak zagen vanwege de veeleisende taken die zij kregen. Geheimen werden gedeeld en levens aan elkaar toevertrouwd. Bij vreugde en verdriet werden de beste kameraden als eerste op de hoogte gesteld en samen deelden de drakenridders lief en leed. Bij het overlijden van een drakenridder, namen clangenoten de zorg voor het achtergebleven gezin op zich. Vanwege de intensiteit van deze bijzondere vriendschappen werd er naar een manier gezocht om deze band te benadrukken. Hierbij hebben de draken ook een rol gespeeld. Draken noemen hun clangenoten van oudsher “broeders” en “zusters” en de mensen namen deze gewoonte over.’

Wij hebben dan ook een voorbeeldfunctie, rommelt Moradeth.

Zijn praatgrage draak negerend gaat Rune verder met zijn verhaal: ‘De speciale vriendschapsband tussen sommige drakenridders werd een “Drakenbroederschap” of “Drakenzusterschap” genoemd. Bij deze band hoort de belofte om de vriendschap nooit te verbreken en er altijd voor elkaar te zijn.’

De jonge drakenridders in opleiding mompelen opgewonden tegen elkaar en kijken nieuwsgierig de kring rond. Ze zijn nog maar net kandidaat gesteld en missen hun families. Het idee dat de clan hun nieuwe familie zal worden met levenslange vriendschapsbanden brengt de jongeren troost. Zit hun toekomstige drakenbroeder of -zuster misschien bij deze groep? De jongen die Rune eerder zijn mede bracht steekt zijn hand op. Na een knik van de oude vleugelluitenant vraagt hij: ‘Waarom wisselen drakenridders zilver uit bij een drakenbroederschap?’

‘Een goede vraag, uhm… hoe heet jij ook alweer?’

‘Kristan,’ fluistert de jongen verlegen. Zijn wangen worden rood wanneer de rest van de groep hem nieuwsgierig aankijkt.

‘Juist. Nou, aangezien een belofte zoals deze nagenoeg het kostbaarste is wat je een ander kan geven, wordt dit bezegeld met het uitwisselen van het kostbaarste materiaal op Drägan Duma; zilver. Denk hierbij aan een sieraad, muntjes of zelfs bestek of bekers. Bij het uitwisselen gaat het niet om het voorwerp, maar om de betekenis erachter: De vriendschapsband tussen twee mensen gebaseerd op loyaliteit en vertrouwen, kenmerken die voor draken vanzelfsprekend zijn.’

Uiteraard. Jullie tweebeners kunnen nog eens wat van ons leren.

Rune fronst naar Moradeth. Ik probeer deze jongelingen wat bij te brengen. Als jij denkt dat je het beter kan, mag je het gerust van me overnemen.

Moradeth grinnikt rommelend. Nee hoor, ik vind dat je het prima doet.

Rune moppert in zichzelf en neemt nog een slok mede.

‘Waar was ik? O, ja! Dit is heel belangrijk; omdat het om de betekenis gaat, hoeft de uitwisseling van voorwerpen niet gelijk te zijn. Zo kan iemand bijvoorbeeld een ring geven en een munt terugkrijgen. Wel is de uitwisseling essentieel voor het bezegelen van de band. Pas wanneer beide drakenridders een voorwerp van zilver hebben ontvangen is het broederschap compleet. Maak je geen zorgen over de prijs, als drakenridder krijg je een vrij te besteden toelage bovenop de kost en inwoning. Verder kan een drakenbroederschap overgaan van de ouders op de kinderen, mits deze dat willen en de zilveren voorwerpen worden doorgegeven. Mochten de voorwerpen verloren gegaan zijn, dan kunnen de kinderen besluiten de band alsnog voort te zetten. Volgens de officiële gebruiken moet er wel opnieuw een uitwisseling van zilver plaatsvinden. Zijn er nog vragen?’

Een meisje met lang, zwart haar steekt haar hand op. Rune geeft haar met een hoofdknik toestemming om te spreken.

‘Kun je met meerdere mensen een drakenbroederschap hebben?’ vraagt ze met heldere stem.

‘Jazeker, Anyla,’ antwoordt Rune. ‘Net als in een gezin kun je meerdere broeders en zusters hebben. Maar houdt er rekening mee dat de band verantwoordelijkheden met zich meebrengt. Behalve het plezier dat je met elkaar kunt hebben, moet je ook bescherming en een luisterend oor bieden. Je steunt elkaar in moeilijke tijden en helpt elkaar op alle mogelijke manieren. Denk dus goed na voordat je een drakenbroederschap aangaat. Je mag een belofte als deze niet te licht opvatten.’ Rune kijkt streng de kring rond om zijn woorden extra kracht bij te zetten.

Je moet ze niet bang maken! Van die blik krijg zelfs ik de rillingen.

Een beetje angst om het gezonde verstand te prikkelen kan helemaal geen kwaad. Ze moeten weten dat een drakenbroederschap niet alleen maar voor de gezelligheid is.

Kristan steekt nogmaals schuchter zijn hand op en vraagt: ‘Maar wat als je ruzie krijgt met je drakenbroeder, kun je de band dan verbreken?’

‘Als je ruzie krijgt, los je het op. Iedereen krijgt weleens ruzie, maar dat is nog geen reden om een drakenbroederschap te beëindigen. Dit is geen belofte die je verbreekt omdat je iemand even minder aardig vindt. Het is gelijk aan een bloedband. Alleen in extreme gevallen, zoals bij verraad of een andere onoverkomelijke situatie kan de band worden verbroken. Maar ik kan me niet heugen dat dit ooit is voorgekomen.’

‘En als je drakenbroeder of -zuster dood gaat?’ vraagt een mollige jongen met sproeten die Erdo heet. Rune slikt de brok in zijn keel weg wanneer hij terugdenkt aan Keylard, zijn drakenbroeder en beste vriend.

‘Dat is een groot verdriet en een enorm gemis voor de rest van je leven.’

Moradeth strijkt troostend met zijn gedachten langs die van zijn ridder. De groep valt stil terwijl ze over zijn woorden nadenken. Jordian vliegt over met zijn groene draak en zwaait naar Rune die bij wijze van groet zijn hand opsteekt. Normaal is Jordian altijd wel in voor een praatje, maar deze keer vliegt hij snel door.

Die is weer eens te laat voor zijn wachtdienst.

Ach ja, het is een goede knul. Een beetje laks af en toe, maar met het hart op de goede plaats.

Hoofdschuddend richt de oude vleugelluitenant zijn aandacht weer op de kandidaten.

‘Is het voor iedereen duidelijk?’

De jongeren knikken ernstig en duiken vervolgens geschrokken in elkaar wanneer Moradeth opstaat en een harde brul slaakt. Gapend laat hij zijn bek vol scherpe tanden zien. Mooi zo! Ik ben wel toe aan een dutje.

Rune schudt zijn hoofd en drinkt zijn beker in één teug leeg. En ik mag ze niet bang maken, jij oude schurk!

Met een zwaai neemt hij afscheid van de drakenridders in opleiding en klimt op Moradeth’s rug. Vol ontzag kijken de jongens en meisjes hoe de grote, zilveren draak zijn machtige vleugels spreidt en de lucht in springt.

‘Nog even en dan hebben wij misschien ook onze eigen draak,’ zucht Kristan.

De groep knikt met ogen die schitteren van verlangen. Ze gaan wat dichter bij het vuur zitten en kijken Moradeth na tot hij door de avond wordt opgeslokt.

ornament

copyright

Patty van Delft

Advertenties